కవితలు

ఎక్కడని వెతకను నాన్నా నిన్ను …… పున్నమి చంద్రునిలోనా, ప్రక్కనున్న ద్రువతారలోనా , ఉదయించిన సూర్యునిలోనా , మేల్కొన్న కలువలోనా, వికసించిన పువ్వులలోనా, వెదజల్లిన సువాసనలోనా, రివ్వున వీస్తూ నన్ను తాకే మారుతం లోనా, […]

ప్రతిరోజు నాచూపు ద్వారం వైపు అస్తమించని ఆశ నాది ఉదయించని వయస్సులో… ఎందుకువస్తారు..ఇప్పుడునేను అద్దానికి ఇవతలి వైపు ప్రపంచానికు దూరంగా వాడుతున్న వయస్సులో కొంచం చూపు కొంచం మరుపు నాలుగు గోడల ప్రపంచంలో రాత్రి

ఎన్నెన్నో మలుపులు తిరిగిన వయసు అనుభవాల అంచులు చూసిన వయసు కష్టాలెన్నో దాటి అలసి పోయిన వయసు నిశ్చింతగా కాలం గడపాలనుకునే వయసు పిల్లలక్షేమమే పరమార్ధం అనుకున్న వయసు మొన్నటి దాకా అందరిలాగే ఛెంగున

ఆన్నానులె చెలి ఆనుకున్నానులె జాబిలి కవిత నీవని కవిని నేనని తెలుసుకున్నానులె ఆశలున్న మనసులోన బిడియమున్నదిలె బిడియమె స్త్రీ ధనము అని నాకు తెలియునులె నీవు నా ప్రేమలొ చెలియ నేను నీ ఊహలో

వాడిపోయినా పూవులలో విరిగంధమే వేరు చెదిరిపోయినా స్వప్నాల్లో ఆ అందమే వేరు ముఖాముఖిగా నీ వదనారవిందం ఎంత ముద్దొచ్చినా వీడ్కోలు చెప్పాక వెనుతిరిగి చూస్తే ఆ అందమే వేరు అడ్డు చెప్పమని చాటుగా అమ్మతో

నా మనమ్మున సువాక్కును నిల్పిన వాగ్దేవిని నమ్మితి నిర్మల నా హృదయమ్ము నీదుగ చేసిన ఉమాసుతుని నమ్మితి కమ్మని కళనిమ్మని యడిగిన కావ్యమ్ము చదువుకొమ్మని యానతినిచ్చిన చదువుల తల్లిని నమ్మితి కవితాస్త్రాలయ కధలు కధనాలు

ప్రియతమా అని వర్షపు బిందువులతో పలకరిస్తే నేస్తమా అని మెరుపుల మేఘం స్నేహహస్తం అందిస్తే నా హృదయాన్ని తెలియని కదలిక ఏదో కలవరిస్తే ఓ నిచ్చెలీ నీ రాక ఆలఓకగానే గమనిస్తే… నీ ఎడబాటుకు

ఫాదర్స్ డే సందర్భంగా… రెండక్షరాల “నాన్న” అన్న పిలుపులో వుంది నవ్యత తన అరచేతిలో నా జాతకం వ్రాసి ఆశీర్వదించిన భవిత కన్నీరైనా మున్నీరైనా కంటి రెప్ప దాటనివ్వని గంభీరత బురద బుగ్గి మట్టి

గడప దగ్గరే ఆగిపోయావే.. నట్టింట్లోకి రా.. కన్నుల దగ్గరే ఉండిపోయావే.. గుండెల వరకూ రా.. ఈ దారి పొడవునా పూలూ, ముళ్ళూ, అక్షరాలూ మత్లా దగ్గరే ఉండిపోయేవ్… మక్తా వరకూ రా.. పట్టెడన్నం ఎలా

మీటర్లో సరిగా కూర్చోనక్ఖర్లేదు ఈటెల్లా గుండెకి గుచ్చుకుంటే చాలు మంత్రనగరపురవీధులు చూపనక్ఖర్లేదు మనసు మరచిన మధురసీమకు తీసుకెళ్తే చాలు కొత్త కలలపై కంటిపాపకు ఏ మోజూ లేదు చెదిరిపోయిన కలల చెలిమిని తిరిగి తెస్తే